برابر ماده 116 قانون تجارت شرکت تضامنی شرکتی است که بین دو یا چند نفر تحت اسم مخصوصی برای امور تجاری با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود و در صورتی که دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض آن کافی نباشد، هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت خواهد بود و منظور از مسئولیت تضامنی همین است و به این جهت گفته می شود در شرکت تضامنی اعتبار و شخصیت شرکاء در تشکیل شرکت دخات دارد و تادیه دیون و تعهدات شرکت به عهده آن هاست و لذا در اسم شرکت تضامنی باید عبارت ( شرکاء تضامنی ) و لااقل اسم یکی از شرکاء ذکر شود و هرگاه اسم شرکت مشتمل بر اسامی تمام شرکاء نباشد باید بعد از اسم شریک یا شرکایی که ذکر شده است عبارتی از قبیل شرکاء و یا براداران قید گردد.


شیوه اخذ تصمیمات در شرکت تضامنی
در این باره قانون تجارت، فقط در سه مورد برای تصمیم گیری، اتفاق آراء شرکاء را لازم دانسته است و در سایر موارد ساکت است. این موارد عبارتند از :
1- بنا بر ماده 123 قانون تجارت : انتقال سهم الشرکه هر شریک به دیگری، منوط است به رضایت تمام شرکاء.
2- بنا بر ماده 135 قانون تجارت : هر شرکت تضامنی می تواند با تصویب تمام شرکاء و رعایت مقررات راجع به شرکت های سهامی، به شرکت سهامی تبدیل گردد.
3- بنا بر ماده 136 قانون تجارت : یکی از موارد انحلال شرکت تضامنی، رضایت تمام شرکاء است.


شیوه اخذ تصمیمات در شرکت تضامنی در موارد سکوت قانون
درباره این که در باقی موارد تصمیم گیری به چه نحوی است ، سه نظر قابل ارائه است :
1- نظر اول : این که باقی موارد را نیز با 3 مورد فوق الذکر مقایسه نماییم و در آن ها نیز حکم دهیم که تصمیم گیری باید به اتفاق آراء شرکاء باشد.
2- نظر دوم : این است که قانونگذار با توجه به اهمیت 3 مورد فوق الذکر در آن ها اتفاق آراء شرکاء را لازم دانسته است و حد نصاب برای تصمیم گیری در بقیه موارد بستگی به اساسنامه شرکت دارد و اگر اساسنامه شرکت نیز در این باره ساکت باشد، شرکت باطل است.
3- نظر سوم : این است که قانونگذار با توجه به اهمیت 3 مورد فوق الذکر در آن ها اتفاق آراء شرکاء را لازم دانسته است و حد نصاب برای تصمیم گیری در بقیه موارد بستگی به اساسنامه شرکت دارد. یعنی حد نصاب بقیه تصمیم گیری ها : 1/ در درجه اول همانی است که توسط شرکاء در اساسنامه شرکت پیش بینی شده است و 2/ اگر در اساسنامه پیش بینی خاصی نشده باشد، تصمیمات باید به اکثریت آراء شرکاء اتخاذ گردد.
از بین سه نظر فوق الذکر ، نظر سوم بیش از دیگر نظرات قابل پذیرش است.


نظار در شرکت تضامنی
برخلاف شرکت بامسئولیت محدود که وجود هیات نظار در مواردی الزامی است ، در شرکت تضامنی الزامی به وجود چنین هیاتی در قانون پیش بینی نشده است.


نحوه تقسیم سود در شرکت تضامنی : ( ماده 119 قانون تجارت )
1- در وهله اول مطابق ترتیبی عمل می گردد، که در شرکت نامه مقرر شده است.
2- اگر شرکت نامه حکم خاصی نداشته باشد، تقسیم سود به نسبت سهمی که هر شریک در سرمایه شرکت دارد ، به عمل می آید.
توجه داشته باشید که در شرکت های تضامنی در صورتی که در نتیجه ضررهای وارده سهم الشرکه شرکاء کم شود، مادام که این کمبود جبران نشده است ، تادیه هر نوع منفعت به شرکاء ممنوع است. فقط در همین یک مورد است که شرکت ، شرکاء را به تکمیل سرمایه و تادیه مبلغی بیش از آن چه که در شرکت نامه درج شده است، ملزم می گرداند. ( ماده 132 قانون تجارت )


محدودیت های شرکاء در شرکت تضامنی : ( ماده 134 ق. ت )
1- هیچ شریکی نمی تواند به حساب خود یا شخص ثالث، تجارتی از نوع تجارت شرکت بنماید، مگر به رضایت تمام شرکاء.
2- هیچ شریکی نمی تواند به عنوان شریک ضامن در شرکت دیگری با همان نوع تجارت وارد گردد، مگر به رضایت تمام شرکاء.
3- هیچ شریکی نمی تواند به عنوان شریک با مسئو.لیت محدود در شرکت دیگری با همان نوع تجارت وارد گردد، مگر به رضایت تمام شرکاء.

[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید]- https://companyregister.ir